Parkeren in Amsterdam

Hier in Oud-west is het de laatste tijd erg moeilijk om een parkeerplekje te vinden. Waar het vroeger pas na 9 uur 's avonds vol stond, is het nu al vanaf 6 uur 's avonds behoorlijk vol. Echt een reden om toch maar eens aan verhuizen te gaan denken.
Des te vervelender is het dan als er de volgende bordjes in de straat verschijnen:

Dat zal dan wel zijn voor onderhoud aan bomen, gasleidingen of iets dergelijks, maar wat een vreemde tijd. Van 15.00 tot 23.00, dat zijn toch geen tijden dat de gemiddelde gemeenteambtenaar werkt? (En gelijk hebben ze!)

De spanning stijgt dus, wat zou er gaan gebeuren? Geen briefje van het stadsdeel in de bus, niets te vinden op internet, een groot raadsel. Totdat we aan het eind van de middag thuis komen, er zijn (film)opnames aan de gang. De hele straat staat vol met auto's en busjes, de stoep is afgezet met lint en een vervelend stroomaggregaat doet zijn best om de spanning er in te houden. Dat ziet er dan alsvolgt uit.

En nu maar afwachten in welke film of televisieserie we iets herkenbaars in beeld zien komen. Overigens waren de opnames al voor 22.00 afgelopen, alleen jammer dat er nog een uur op straat luidruchtig werd nagepraat.

Update:
Vandaag, bijna een week later(!) in de papierafvalbak een brief gevonden over bovenstaande filmopnames. Het ging om filmopnames van 'Ministry of Film' over een nieuwe commercial voor de thuisapotheek.

De messe in Stuttgart

Vandaag gaan we naar de Messe (de duitse Rai) in Stuttgart, dat is toch ruim een uurtje rijden vanaf Germersheim, dus we genieten niet te lang van het ontbijt bij Alex thuis.

De messe heet de Messe van Stuttgart, maar ligt eigenlijk vlakbij het vliegveld van Stuttgart en dat is toch al gauw zo'n 12 km van het stadscentrum van Stuttgart.

Het is echt een enorm complex aan de snelweg (nr. 8 of de E52), de parkeerplaats wordt gesponsord door Bosch en ligt over de snelweg heen en op die manier kun je dus ook mooi keren en hoef je niet door te rijden naar de volgende afslag.

We zijn hier voor de Slow-food beurs en ik hoor dat sommige Duitsers het over de essen-messe hebben. De hal staat vol met kraampjes waar bijna alleen maar eten en drinken te zien is. Het water loopt me al snel in de mond en gelukkig kun je ook proeven.

Drinken

Bij sommige kraampjes is het wat moeilijk proeven, maar een goede pan is natuurlijk onmisbaar.

Als je aan de kleine hapjes alleen niet voldoende hebt, kun je bij een paar kraampjes ook ruime hoeveelheden eten kopen. In het midden van de hal staan de tafeltjes waar je alles dan op kunt eten.

We waren vandaag best wel vroeg en zo tijdens het eerste uur valt de drukte nog mee. Na een uurtje begint het toch wel druk te worden en wordt het moeilijker om nog bij alle kraampjes te kunnen proeven. Het aardige van deze Messe is dat je hier één toegangskaart betaalt en dan kun je alle andere hallen ook bezoeken. Zo breng ik ook een bezoekje aan de 'Huis, hout en energie' beurs en de Tuinbeurs. En hier zie je dat je citroenen niet alleen op kunt eten, je kunt ze ook gebruiken als decoratie.

Als je hier dan zo een paar uurtjes rond slentert, beginnen je voeten dan toch wel pijn te doen. Gelukkig kun je bij de Tuinbeurs heerlijk even rustig zitten en een beetje bijkomen. En ik ben, zo te zien, niet de enige die dat doet.

We hebben ons wel weer vermaakt vandaag, aan het eind van de middag rijden we weer terug naar Germersheim, waar we te moe zijn om nog uit eten te gaan.

Morgen staat de terugreis naar Amsterdam op het programma, maar natuurlijk pas na het ontbijtje van Alex.

Germersheim

Soms ben je zo druk met allerlei dingen zoals het kopen van een nieuwe woning, regelen van een hypotheek, tekenen van contracten en bezoeken van keuken- en badkamershowrooms, dat je vergeet om ook nog eens een stukje te schrijven. Zelfs naar het buitenland gaan voor wat inspiratie, lijkt dan niet meer uit te maken. Maar dan nu toch nog net op tijd (vorige stukje was van 24 april) een stukje.
Een weekendje Germersheim. Een plaatsje aan de Rein in Reinland-Palts op ongeveer 5 uur rijden van Amsterdam. Vijf uurtjes slechts, dus dat is een relaxed tochtje via Eindhoven, Venlo en dan verder naar Mannheim en Heidelberg. We logeren bij Alex en mede dankzij onze KatjaKatja (de opvolgster van EvaEva) staan wij zonder al te veel problemen voor het pand waar Alex op de bovenste verdieping woont. We schijnen hier op nog geen 500 m van de Rein af te zitten, maar door de bomen zien we er niets van. Morgen maar eens naar toe rijden.
We willen dit weekend ook nog naar de Messe in Stuttgart, maar vandaag is het vrijdag en dan staan er op de snelwegen hier in de buurt zoveel files, dat we besluiten om zaterdag naar de Messe te gaan. Vandaag doen we de Weinstrasse tussen Germersheim en de Franse grens.
Dat wordt dus een lange dag en gelukkig is het ontbijt in huize Alex goed geregeld:

En nog mooier is dat Alex ook onze chauffeur is, zo hoef ik niet te rijden en kan ik ook eens rond kijken.
Na een kort bezoekje aan Speyer

gaan we verder over de Weinstrasse.

Het ziet er allemaal zeer lieflijk uit hier in Duitsland, het enig minpuntje is dat hier verderop de vliegbasis van Ramstein ligt en dat het luchtruim boven ons wordt gebruikt voor de oefenrondjes van wat F16's. Leuk om een keertje te zien, maar wat een herrie maken die vliegtuigjes.
Maar we laten ons humeur niet door die kleine vliegtuigjes bederven en we vervolgen onze weg langs Maikammer, St.Martin, Edenkoben en zo rond lunchtijd zijn we in Rhodt unter Rietburg lunchen bij Alter Kastanienhof, even lekker een beetje opwarmen, want het is best wel frisjes.
Na de lunch rijden we nog even door naar Wissembourg in Frankrijk want vanavond willen we wat lekkere kaasjes bij het avondeten en die kun je toch het best even halen in Frankrijk.
Daarna gaan we weer terug richting Germersheim en omdat het nog vroeg is, nemen we nog even een kijkje bij de Rein.

Zo straks even de franse kaasjes wegspoelen met wat franse wijn en dan zijn we helemaal klaar voor de Messe van morgen.

Rondje Lelystad

De vorige keer zag het platform van EHLE er zo uit:

© Hans

nu twee maanden later:

Een stuk beter dus en we gaan vandaag op zoek naar een huis in Lelystad dat we de vorige keer, mede door het slechte zicht, niet hebben gevonden.
Het is druk vandaag en op weg naar de run up horen dat de havenmeester aan een landend vliegtuig vraagt of ze in de buurt van Hilversum zijn geweest. De piloot bevestigt en de havenmeester vertelt dat ze andere (zweef)vliegers hebben gehinderd. 'Oeps' klinkt het op mijn headset (deze doet het goed) en de piloot moet de volgende keer wel wat beter uitkijken.
Zoals gezegd het is druk en we staan als vierde in de rij, maar twee andere piloten hebben blijkbaar wat meer tijd nodig en zo staan we toch nog snel op de startbaan. De start is eigenlijk nooit zo heel lastig en ook nu zijn we al snel los van de grond. De propeller heeft wat moeite om grip te krijgen op de warme lucht en we stijgen daarom wat minder snel. Met een mooie linkerbocht verlaten we het circuit.
Geleerd van onze vorige mislukte zoektocht, gebruiken nu wat meer de wegen N305 en N309 om het huis te vinden. Uiteindelijk lukt dat en na twee rondjes heb ik vast wel voldoende foto's gemaakt en we vliegen verder.
Om niet zomaar wat rond te vliegen, besluiten we de Hanzelijn tot aan Overijssel te volgen. Zo'n spoorlijn is vanuit de lucht altijd makkelijk herkenbaar en dat maakt de navigatie weer wat eenvoudiger.
Bij het Drontermeer aangekomen, draaien we een rechterbochtje richting Harderwijk. Het circuit in Lelystad is inmiddels weer vrijgegeven en de landing op Lelystad Airport verloopt soepeltjes.
Zo dat was een geslaagde vlucht en nu maar hopen dat de foto's gelukt zijn. Of de foto's gelukt zijn, kun je nu zelf bekijken op picasa en voor het verhaal van deze vlucht vanuit de piloot verteld volg deze link.

Restaurant Gallura

In Nederland gaan we helemaal niet zo vaak Italiaans buiten de deur eten, de kwaliteit van thuis wordt in het beste geval slechts benaderd en dus bewaren we onze bezoekjes aan de Italiaanse restaurants voor onze vakantie in Italië. Maar een enkele keer laten we dit principe varen en zo kwamen we uiteindlijk terecht bij Ristorante Gallura in Harderwijk.
Ik schrijf uiteindelijk, omdat mijn navigator de afslag in Harderwijk niet kende, waardoor we wel in de buurt van het restaurant kwamen, maar in dat deel van het dorp is parkeren alleen voor bewoners. Niets mis mee, maar heel bijzonder was een parkeerplaats daar. Zo'n groot blauw bord met een witte P erin, met als onderbod: 'Verboden te parkeren'. Heel bijzonder. Uiteindelijk zaten we toch nog redelijk op (Italiaanse) tijd in het restaurant.
Gallura is een regio van Sardinië en bij ons bezoeken aan dat eiland is de keuken ons prima bevallen, we zijn dus hoopvol gestemd. Deze hoop vervliegt een beetje als we de menukaart zien, deze is wel erg aan de smaak van de Nederlanders aangepast, maar gelukkig is het ook mogelijk om buiten de kaart om, een heerlijke mix van Sardijnse antipasti op tafel te krijgen. En zo genieten we van salumi misti (o.a. bresaola) vitello tonnato (dit staat natuurlijk wel op de kaart), bottarga en het aparte Sardijnse brood carasau. Echt allemaal heel erg lekker.
Daarna neem ik als hoofdgerecht saltimbocca romana. Rolletjes kalfsvlees omwikkeld met spek. Als contorno kan ik kiezen uit aardappels of spaghetti aglio olio. Ik kies natuurlijk voor het laatste en gelukkig komt de spaghetti op een apart bord en zo kan ik eerst toch even de primo (de pasta) opeten en daarna pas de secondo (het vlees). De spaghetti zijn trouwens gelukkig helemaal al dente en ook de andere pasta gerechten die op tafel komen en waarvan ik natuurlijk heb geproefd, zijn gelukkig al dente en niet te gaar! Complimenten voor de kok Emanuel in de keuken.
Ik ben helemaal geen toetjesliefhebber, maar als er zelfgemaakte tiramisu op de kaart staat, moet ik deze wel nemen. En deze smaakt gelukkig prima.
Conclusie: Gallura is een restaurant waar ze zich wel heel erg hebben aangepast aan de Nederlandse smaak. Overigens met succes, want de zaak zit deze avond behoorlijk vol. En daardoor kun je ook in Harderwijk genieten van de Sardijnse specialiteiten. Wel even vragen aan gastvrouw Celeste.
Prijs: Voor vier personen en drie gangen: 190 euri.