Sunday, September 24, 2017

Sardegna

Omdat onze volgende vakantie pas(!) eind november is, zijn we nu nog maar een weekje naar Sardegna gegaan.
Op de heenweg naar Cagliari hebben we een overstap in Rome. We komen aan bij gate B12 en we moeten verder bij gate B15. Dan denk je: 'Die kan niet ver weg zijn', maar we hebben echt moeten zoeken en uiteindelijk gevonden, zo ongeveer aan de andere kant van de vertrekhal! We hebben tijd genoeg en met de bus rijden we naar het toestel (al denken we even dat we naar Cagliari met de bus gaan, want het bustochtje duurt best lang). Het toestel is nummer 10 in de rij voor het vertrek, dus duurt het nog wel kwartiertje voor we opstijgen.
Aangekomen op Elmas, blijkt al snel dat onze koffer niet meegekomen is, deze komt met de volgende vlucht. Gelukkig landt die al binnen een uur, dus we moeten ons even vermaken op het vliegveld. Daarna autootje opgehaald en in een kleine twee uur aangekomen bij onze agriturismo voor de komende week: Oasi blu op Sant'Antioco, vlakbij Calasetta. De site ziet er mooi uit en wie weet wordt de tekst ook nog wel eens in het Engels vertaald.
Op onze eerste zaterdag is het mooi strandweer en dat denken een heleboel andere mensen ook. Dus even zoeken naar een parkeerplekje en dan ook nog even zoeken naar een parasolletje en twee ligbedden, maar dan hebben we ook een mooi plekje aan het nog steeds frisse water.
De volgende dag blijken de Hollandse wolken ook op vakantie naar Sardegna te zijn en bij onze rondrit over dit eiland blijken de stranden zo goed als verlaten. Overigens een eiland dat op sommige plaatsen niet zo geschikt is voor mensen met hoogtevrees.


De volgende dag zijn de meeste wolkjes weer terug naar Nederland, alleen zijn er een paar achter gebleven. Dus weer geen strand vandaag, maar een tochtje naar het hoofdeiland en wel naar de mijnen in Rosas. Voor de uitgebreide tour zijn we wat te vroeg, dus doen we een korte tour door het museum en de 'The washery' waar uiteindelijk de mineralen (lood, zink en koper) werden gewonnen. Best wel interessant, maar tegelijkertijd luisteren naar de Italiaanse gids en de Engelse teksten in het museum lezen, valt niet mee.
De volgende dag is het eindelijk weer eens strandweer, tenminste voor Nederlanders, dus niet al te druk. En dan kun je weer eens een foto nemen zoals wij die altijd nemen van onze stranden.



Na twee dagen strand wordt het weer eens tijd voor iets anders. We willen met de boot naar San Pietro, een eilandje verderop, dat de oplettende kijker al heeft gezien op de voorgaande foto. Er vaart een boot tussen Calasetta en Carloforte, maar daar passen maar 18 auto's op en we staan op nummer 24 in de rij. Dus auto geparkeerd en te voet de boot op. Na een mooi tochtje van ongeveer 3 kwartier arriveren we in Carloforte.
















De veerboot vaart niet al te hard (6 km in 40 minuten, dus ongeveer 5 knopen), maar deze schipper heeft zeker niet erg opgelet.


Carloforte is een alleraardigst plaatsje en door de haven met veerboten uit Calasetta, maar ook rechtstreeks vanuit Sardegna (Portovesme) gezellig druk. En de rietvlechter Mario zit altijd wel om een praatje verlegen. Dat is aan de Via Cavour.


Vrijdag sluiten we af met de mooiste dag van de week en pas om 17.00 moeten we snel het strand verlaten omdat één van de Hollandse wolkjes weer vervelend doet.
Op zaterdag hebben we alle tijd om op ons gemak naar Elmas te rijden, want onze vlucht vertrekt pas om 16.00. Daarom nemen we de toeristische route en dat is dan de route over de SS195. Inderdaad een leuke route, maar weinig plekken om even te stoppen en te genieten van het uitzicht.
En dus zijn we mooi op tijd op het vliegveld en als het vliegtuig niet stuk zou zijn gegaan, waren we ook nog op tijd vertrokken. Maar nu is het ruim 1,5 uur extra wachten voordat de storing verholpen is. En zo arriveren we ook wat aan de late kant op Schiphol.
Aan het eind van dit stukje ook nog een korte terugblik op het Sardijnse eten. Bij Oasi blu kun je ook eten en er is dan een standaard 6 gangen menu: antipasti, 2x pasta, 2x vlees (geen vis bij de agriturismo) en nog een toetje en likeurtje. Best lekker eigenlijk en zo laten deze foto's ook zien.



















De restaurants die we in het dorp Calasetta hebben uitgeprobeerd, waren, niet geheel toevallig, allemaal visrestaurants. Onze favoriet is Perla, maar ook Palomar, Kambusa en Approdo zijn niet verkeerd. Maar ook hier laat ik de foto's het werk doen.


 
























Kortom een lekker weekje relaxen op Sardegna.

Sunday, July 23, 2017

Weer terug naar huis

Zo is ook deze vakantie weer ten einde gekomen, maar ook nog niet helemaal, want vanuit Bollate rijden we niet rechtstreeks naar huis, maar maken we nog een korte tussenstop in La Morra om wat inkopen te doen en onze wijnvoorraad aan te vullen.
Bij onze favoriete B&B in La Morra werd drie jaar geleden een zwembad gebouwd en waar de vorige keer alleen de schoonmaakrobot het water in durfde, was het nu heerlijk weer om even een duikje te nemen.




Onze wijnvoorraad vullen we, zoals bijna elk jaar aan bij Marrone en de overige boodschappen doen we in het outlet center Mondovicino. Dat lijkt wel elk jaar groter te worden en we zijn er zo maar een paar uurtjes zoet mee.

Overigens kun je bij Marrone bijna 365 dagen per jaar langs gaan om de wijnen, samen met wat lekkere hapjes te proeven.






Dit jaar hebben we een nieuwe auto en die is net iets kleiner dan de vorige, dus er passen slechts 10 dozen wijn in de achterbak en achter de voorstoelen. Verder is de auto gewoon Ferrari-rood.


En soms moet je ook een beetje geluk hebben dat je net op tijd tot stilstand komt.


En het is een hybride en dat rijdt best zuinig.

 

Maar dan zijn we er ook helemaal klaar voor om de reis naar Amsterdam te beginnen. Dus rijden we vanuit La Morra naar het noorden, bij Torino linksaf, door de Frejus tunnel, die kost een paar centen, maar dan rijd je ook bijna alleen op de weg. En dan in Frankrijk langs Chambéry richting Lyon en bij Lyon rechtsaf richting Dijon en even voorbij Nancy een plekje vinden om te overnachten. Dat plekje vinden we in Pont-à-Mousson, maar dat is geen succes. De combinatie van een hotel zonder airco en een doorgaande weg 'geplaveid' met kinderkopjes is geen garantie voor een goede nachtrust, eerder het tegendeel en zo rijden we de volgende dag al behoorlijk vroeg weer verder en ontbijten we bij een wegrestaurant en in Frankrijk zit je dan al snel aan een croissantje.
Na Metz en Thionville tanken we, als echte Hollanders natuurlijk in Luxemburg en rijden we door via Namen, Brussel en Antwerpen om bij Meer weer in Nederland aan te komen.
Nu maar weer snel de volgende vakantie gaan boeken.

Sunday, July 16, 2017

Iets verder Italie in

Omdat onze vakantie alweer over de helft is, voelt het al een beetje alsof we weer richting huis gaan, maar we gaan juist nog iets verder Italië in. Eerst nog even een tussenstop in Milaan en daarna nog iets zuidelijker naar Piemonte.
Het wordt vandaag lekker warm weer en daarom verlaten we al vroeg het Idro meer, want we willen ook nog even een stop maken in Brescia.
Net als zoveel andere steden zijn er voldoende parkeerplaatsen, ook in de buurt van het centrum en ook nog ondergronds! De wandeling van parkeergarage naar centrum was niet erg inspirerend, maar het centrum is zeker de moeite waard om eens te bezoeken. Laat de foto's het verhaal maar vertellen.
































En na een eenvoudige doch voedzame lunch keren we terug naar de auto. Gelukkig hebben we nu de juiste straat gekozen en komen we nog langs een Romeinse opgraving.





























Op de eerste foto was het paard al even te zien, maar nu ook in het groot.


Ik vond het al zo een bekend paard en dat klopt ook. Een paar jaar geleden was dit paard van de kunstenaar Mimmo Paladino onderdeel van Art Zuid en heeft hij/zij (het paard dan) een paar weken op het Gustav Mahlerplein gestaan.
We laten de stad weer achter ons en gaan door richting de volgende stad: Milano. Eigenlijk niet eens echt naar Milaan, want we hebben een hotel gereserveerd in Bollate. Wel gaan we met vrienden een hapje eten in de binnenstad van Milaan en Restaurant Ratana is zeker de moeite waard.
De volgende dag zijn we alweer vroeg op, want we gaan een leuk dagtochtje maken naar het Comomeer, daar zijn we een paar jaar geleden al eens geweest, maar zo een dagje tussendoor is ook wel eens leuk. Vanuit Bollate rijden we naar het noorden en bij Cernobbio zien we het  Comomeer al liggen, maar we rijden door naar Argegno voordat we de eerste foto maken.


Daar gaan we de heuvels in en rijden door tot de Zwitserse grens en op het uitzichtspunt staat er gelukkig een plattegrondje zodat je tenminste weet waar je en op welke hoogte je bent.


























En dan weet je ook dat het meer beneden het Meer van Lugano is.


Daarna gaan we weer terug naar beneden en bij Cadenabbia nemen we de boot naar Bellagio om zo een stukje af te snijden, anders moeten we een heel stuk omrijden en een stukje varen is altijd leuk.




 
De dag is echt voorbij gevlogen en op de terugweg hebben we net nog even tijd om ook nog een museumpje te bezoeken.

 















Kortom een heel leuk dagje en al met al toch ruim 150 kilometer rondgereden!